Goede contacten, dat was mijn geluk!

 

Daar is Ethuriel G. S. Nicolaas ofwel Ethu, heel duidelijk over. Via zijn familie hebben Ethu en zijn vrouw, de Venezolaanse Ysbel S. Palacios - Nicolaas, een betaalbaar huis gevonden.  “Want”, zegt Ethu “het is op Bonaire zeker niet makkelijk om dat te vinden. Het aanbod is best groot, maar te vaak boven budget, vooral als je net begint te werken”. Daar ligt volgens hem een mooie, informatieve taak voor Ban Bonaire Bèk. En ook hij vindt, in navolging van andere remigranten, dat Fundashon Kas Boneriano hierin, in samenwerking, een belangrijke rol kan spelen. Betaalbare, leuke starter-woningen, daar is behoefte aan.

De echtelieden hebben elkaar in 2004 ontmoet in Rincon, tijdens een vakantie. De 30-jarige geboren (25 juni 1980) en getogen Bonairiaan studeerde in Nederland en Ysbel kwam haar moeder bezoeken, toen nog woonachtig in Rincon. Op de historische datum 070707 zijn zij getrouwd.
Vooral Ysbel maar ook zijn nieuwe baan als medewerker Informatie Techniek bij Bonaire Automation waren de redenen, dat Ethu op 3 oktober 2005 naar Bonaire remigreerde. Op de opvolgende dag was zijn eerste werkdag en 4 oktober a.s. viert hij zijn eerste lustrum bij dit bedrijf.

Vol trots vertelt hij over zijn ouders, Epifanio F. Nicolaas, geboren op Aruba en Toekyem M. Nicolaas, geboren in Suriname. Vader ‘Feliz’ is een bekende in de Bonairiaanse gemeenschap. Meer dan 40 jaar helpt hij al in de katholieke kerk en als hij niet daar te vinden is hoor je hem op de radio als commentator. Op 30 april jl. werd ‘Feliz’ voor al zijn inspanningen door de Koningin behaagd en ontving een lintje: ‘Lid in de orde van Oranje Nassau’. Zijn zusje Mireille is onlangs naar Nederland vertrokken om Economie/Recht te gaan studeren aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

Na de crèche kreeg Ethu zijn basisonderwijs op de St. Bernardus school. Daarna bleek al snel, dat het werken Ethu al vroeg in het bloed zit. Als jonge knul van 14 stond hij in de drukkerij Imprenta Deco, terwijl hij zijn middelbare schooltijd op de SGB doorbracht. Er volgden nog meer bijbaantjes o.a. bij Joke’s Minimarket en als cameraman bij Flamingo TV. Met het laatste werd zijn interesse gewekt om  Fotografie en Videotechniek in Nederland te gaan studeren, maar werd helaas niet aangenomen. Op 4 augustus 1999 vertrok Ethu toch naar Nederland waar hij had gekozen voor achtereenvolgens Elektrotechniek, Medewerker Beheer ICT, Technische Informatica en Systeembeheerder op diverse ROC’s (MBO opleidingen) te Tilburg, Breda en Dordrecht. Via zijn stageplekken bij onder meer MyCom in Breda en LIPS Nederland in Dordrecht leek het dat Ethu aan een baan zou kunnen komen, maar die deuren gingen helaas dicht i.v.m. onder andere bezuinigingen. Tijdens, eveneens, een stage op Bonaire hielp Emory Mercera een vriend van Ethu om aan een baan bij Bonaire Automation te komen want Emory besloot al snel om naar Curaçao te verhuizen om verder te studeren. Zodoende kwam Ethu weer in contact met Martijn van Burik, de eigenaar van dit jonge en kleine IT bedrijf en viel vervolgens alles op zijn plek. De planningsperiode voor terugkeer naar zijn eiland was beperkt, hij had slechts één maand om zijn verhuizing te regelen en dat maakte het erg stressvol. Maar werd gelukkig opgevangen door zijn familie.  En het was ook zijn geluk, dat, dankzij de reeds bestaande contacten, zijn leven op Bonaire weer gemakkelijk kon worden opgepakt. Hij raadt dan ook iedere remigrant aan om, alvorens terug te komen, eerst alles goed op een rijtje te hebben en dat hierbij zeker de hulp van Ban Bonaire Bèk van belang kan zijn.



Het werk als systeembeheerder en zijn specialisme reparaties, bevalt hem nog steeds erg goed. “Ik ben veel op locatie”, vertelt Ethu, “en dat geeft een extra leuke dimensie aan mijn baan. Ik denk er voorlopig zeker niet aan om weg te gaan, sterker nog, wil graag verder werken aan een goede basis en een eigen huis bouwen”. Het enige wat een struikelblok zou kunnen zijn, is dat, ondanks dat hij geniet van de rust van het eiland, het ook wel eens TE rustig is. Maar de sportieve man zoekt en vindt nu nog zijn vertier in Paint ballen (met zijn baas/collega Martijn), Fitnessen en Kickboxen of geniet van de muzikale klanken van ‘de Happy Band’ waar zijn neven in spelen. “Kijk, mijn ijshockeystick ligt daar op de kast, voor het grijpen” zegt de olijke Ethu met een grote grijns op zijn gezicht. Zullen die historische tijden weer gaan herleven toen het gouvernement nog evenementen organiseerde zoals Monstertruck rijden of een schaatsbaan (“ja, heus.. bij het stadion!”)?. Wie weet wat de ‘Global warming’ nog eens voor effect zal hebben op Bonaire?…

tekst en foto: ©marianwalthiephotography